تبليغاتX
طوبی درخت ماست...
طوبی درخت ماست...
شعر - یادداشت- سید مرتضی کراماتی
رفتنی

 

سزاوار رفتنیم

شاید تا برهوت همراهی مان کنند

سزاوار رفتنیم

شاید اشکها

غبار چشمها را

بیرون کنند

 

امروز

دلواپس فردائیم

نمی خوابیم

شاید – ساعتها – بیدارمان نکنند

 

سزاوار رفتنیم

بردار کوله بار

هرچند شرمسار

هنگام رفتن است .

+ نوشته شده در یکشنبه 13 اردیبهشت1388ساعت 6:55 توسط سید مرتضی کراماتی |