رفتنی
سزاوار رفتنیم
شاید تا برهوت همراهی مان کنند
سزاوار رفتنیم
شاید اشکها
غبار چشمها را
بیرون کنند
امروز
دلواپس فردائیم
نمی خوابیم
شاید – ساعتها – بیدارمان نکنند
سزاوار رفتنیم
بردار کوله بار
هرچند شرمسار
هنگام رفتن است .
+ نوشته شده در یکشنبه 13 اردیبهشت1388ساعت 6:55 توسط سید مرتضی کراماتی |

