غزل فاطمه

نذر  بي بي دو عالم حضرت زهرا(س)

باغ تا چشم تو را ديد ، مهيّا گرديد

گل به يمن قدم روي تو زيبا گرديد

آب در زمزمه از نام زلالت جاري

رود از چرخش چشمان تو دريا گرديد

نه فلك در غزل خويش نمي گنجيدند

تا قدمگاه خدا سايه ي طوبي گرديد

گوئيا عقد شما در پر باران بستند

كه زمين با نفسي سبز شكوفا گرديد

پيش از اين سهم جهان آتش نامردي بود

از سرانگشت تو زن ، فاطمه معنا گرديد

زينت باغ بهشتند حسين و حسنت

نام تو مادر تنهايي گلها گرديد

عشق شرمنده شد از كوثر زهرايي تو

عقل حيرت زده از (( ام ابيها )) گرديد

تا جهان هست زبان تو پر از زمزمه است

رونق دفتر شعرم غزل فاطمه است

امکانات